Jest mi ogromnie miło, że jakoś trafiłeś na Leona. Jestem studentką kognitywistyki, pasjonatką książek i cappuccino. Może masz ochotę pozwiedzać Leona? Śmiało! Zapraszam! Z racji tego, że lubię zwiedzać blogosferę, proszę Cię o zostawienie linku do Twego zakątka internetu, o ile takowy posiadasz, w komentarzu :)
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą czytelnictwo. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą czytelnictwo. Pokaż wszystkie posty

Wiecie, co? Ja wymiękam. Ja tracę wiarę w czytelników. 


Głośno zrobiło się o wycinku z Gazety Wyborczej, z artykułu traktującego o nowej reformie edukacji dotyczącej stricte kanonu lektur, o tym, że uczniowie będą musieli przeczytać w roku szkolnym siedem książek. Podniesiono larum: Ale jakże to się skarżyć?, Ja w tym wieku to czytałem siedem książek tygodniowo, W naszych czasach to było inaczej, i pomagało się rodzicom, czasem pracowało, ale książki się czytało! Bez problemu, Męczarnia, hahah!, My tak nie płakaliśmy, może dlatego że nie było portali społecznościowych?, Rośnie nowe pokolenie analfabetów... Ludzie, którzy nie raczyli nawet przeczytać artykułu, osądzali uczniów. To chyba już o czymś świadczy, prawda? 


Ogólnie cały ten hurr-durr skomentowałabym tak: 
Dodaj napis
Dla wszystkich tych, którzy nie czytali wspomnianego tekstu, śpieszę na ratunek, ten krótki wycinek wyjaśni obawy przed czytaniem siedmiu książek! 


Liczba lektur jest przytłaczająca. Wychodzi na to, że w każdym roku licealista będzie miał do przeczytania sześć-siedem książek, a do tego dużo poezji, fragmentów obszernych tekstów. W większości to lektury z epok odległych, dla młodzieży trudne. Nie wolno ich na szybko przeczytać, bo wymagają czasu na analizę.


TADAM. 
[...]przedstawiony projekt dotyczy podstawy programowej dla elitarnych liceów, liceów mniej elitarnych, techników i szkół branżowych (dotychczas – zawodowych). Poza poziomem rozszerzonym, dla kandydatów na studia humanistyczne, obejmuje on wszystkich: od przyszłego lekarza czy inżyniera, przez mechanika samochodowego i kuchmistrza, po spawacza. Zgodnie z tą podstawą programową oni wszyscy mieliby stanowić elitę.

Czy muszę coś dodawać? No, dobra, nie byłabym sobą, jakbym czegoś nie dodała. Powtórzę się trochę, ale myślę, że po prostu warto, może niektórym to otworzy oczy? 

Dla elitarnych czytelników kulturą wysoką jest to tylko książka. Tylko ona swoim oświeconym blaskiem może ugasić pragnienia żądnego wiedzy umysłu. Tylko ona rozwija, ona jest najjaśniejszą gwiazdą, w której świetle można się chełpić ilością przeczytanych powieści w rok. Wiecie, co? Niektóre książki mają poziom seriali typu Dlaczego ja. Wiem, ciężko w to uwierzyć, ale niestety to gorzka prawda. Poza tym istnieją np. filmy, jest teatr, jest muzyka - wszystko to może również pogłębić empatię, rozwinąć człowieka... Wyśmiewanie się kogoś czytającego jedną książkę rocznie albo wcale, do niczego dobrego nie prowadzi - jeśli gloryfikowanie książek nie przejdzie do lamusa, to nie wróżę dobrze polskiemu czytelnictwu, bo w głowie przeciętnego ucznia, gdy zobaczy książkę, będzie świecić lampka powaga, zero zabawy, wysiłek umysłowy, a nie rozrywka. Książka powinna bawić, nie uczyć, a jak chcemy, żeby uczyła weźmy podręcznik, weźmy dzieło uznanego naukowca, a nie Pięćdziesiąt twarzy Greya. Przelećcie myślami przez swoje ostatnie lektury, czy któraś była klasyką? Czy któraś traktowała o fizyce kwantowej? Czy któraś należała do filozoficznego kanonu? Czy czytaliście Platona? Czy macie w swoim czytelniczym dorobku książki laureatów Nagrody Nobla (Polacy się nie liczą)? Nie jest to ważne, co czytacie, czytajcie, co chcecie, bzdurki, głupiutkie książki, to nic złego, nic złego póki nie stawiacie takich książek wyżej np. od hmm... powiedzmy filmowych reportaży, bo one niosą więcej wiedzy od takiego Greya, prawda? Czytanie Greya nie rozwija, ale może być dla niektórych świetną zabawą. Nie kwestionuję czytelniczych wyborów, kwestionuję zachowania. To, że ktoś przeczyta jakąś książkę, nie czyni go od razu lepszym i mądrzejszym człowiekiem.

Ludzie, którzy krzyczą ZA NASZYCH CZASÓW... Cóż, my nie żyjemy w Waszych czasach. Nie żyjemy w latach osiemdziesiątych czy dziewięćdziesiątych - mamy dostęp do sieci, jesteśmy innym pokoleniem, jesteśmy Y. albo Zetami. Nasz czas często zajmuje telewizja, internet, portale społecznościowe, tak, zabierają nam czas, tak, nie czytamy książek przez to. Mamy inną wizję świata. Wiecie, że pokolenie Zet jest nastawione na bodźce wzrokowe? Że to pokolenie obrazów? Młodzi ludzie mają inne zajęcia, niż młodzi ludzie żyjący chociaż piętnaście lat temu. Na fejsbukach to siedzą, youtuby oglądają, a czytać nie ma komu! Wiecie, że nie każdy znajduje relaks w książkach? Wiecie, że niektórzy nie chcą robić pożytecznych rzeczy, wiecie, że... to ich wybór?

Wracając do lektur...

Ludzie, czytacie zazwyczaj dla rozrywki, prawda? Dla przyjemności? Nie analizujecie lektury, nie znajdujecie w niej motywów z innych powieści, nie bawicie się w charakterystyki bohaterów, nikt nie robi Wam sprawdzianów z lektury, nikt nie omawia z Wami tych książek... Najważniejsze: nie jesteście oceniani z czytania! Pomiędzy lekturami, a książkami dla przyjemności nie można stawiać znaku równości, zwłaszcza, że uczniowie zazwyczaj mają dość napięte grafiki. Plus: nie mierzcie ludzi własną miarą, to, że Wy czytaliście lektury i jeszcze uczyliście się na sprawdziany z tego i tamtego, i owego nie znaczy, że wszyscy są do tego zdolni. Cóż, może jakby w szkole odbywały się tylko i wyłącznie lekcje polskiego, wówczas liczba powieści do przeczytania, wydawałaby się właściwie niczym, ale... Niektórzy mają codziennie po osiem godzin zajęć, inni na domiar złego dojeżdżają do placówek, więc często są w domu o szesnastej, doliczmy zajęcia dodatkowe, czy naprawdę przeczytanie grubej, napisanej ciężkim językiem książki, to nie jest żadnej wysiłek?

Podsumowanie
Nie wiem czy istnieje jakieś remedium na poziom polskiego czytelnictwa, nie wiem czy istnieje remedium na polskie szkoły, ale wiem, że jeśli się z czegoś śmiejecie, jeśli coś krytykujecie, przeczytajcie dany artykuł, a potem krzyczcie, a może nawet wówczas, nie? Ja wiem, że chcielibyśmy, by każdy czytał, by każdy cieszył się tak jak my z lektury, ale... śmiejąc się z innych, nie osiągniemy wymarzonej czytelniczej arkadii. Czytanie stało się swoistym biletem do bycia mądrym i w ogóle inteligentnym, kiedyś może stanowiło coś naprawdę niezwykłego, ale teraz? Kiedy rynek zalewa literacki chłam i grafomania? Cóż, wątpię. Czytanie ma być przyjemnością. Wiem, że szkoła nie należy do przyjemności, wiem, że szkoła ma uczyć nie bawić, ale w szkole nie ma tylko języka polskiego. Lektury nie muszą być łatwe i przyjemne, nie muszą być zabawne, nie muszą być krótkie, ale powinny zmuszać do wysiłku intelektualnego. Nie powinno ich się przerabiać po macoszemu. Powinny być czytane. Ale... Czy są najważniejsze? Czy to one mają być dla młodych ludzi drogowskazem, który ma pokazywać drogę ku myśleniu Książki są fajne? Wątpię. Uważam, że młodym ludziom potrzeba wyposażonej w nowości biblioteki, potrzeba nauczycieli, którzy będą podsuwać uczniom do czytania ciekawe i relaksujące książki, potrzeba dobrej marketingowej akcji, która otworzy młodym oczy na to, że nie muszą patrzeć w smartphone'a, by się uśmiechnąć, mogą zajrzeć do książki i też dobrze się poczuć.

Niech Book będzie z Wami, 
Matylda




NIE ZNAM SIĘ, TO SIĘ WYPOWIEM

Uwaga, tak sobie czytam opinie przeciw raportowi, który ostatnio opublikowała Biblioteka Narodowa, co roku pojawiają się właściwie te same: "Olaboga, mała próba, 3000 osób, co to w ogóle jest?! Wioska jakaś! Nawet nie procent populacji!" to robi mi się przykro, że ludzie mają tak małą statystyczną wiedzę...

Moi drodzy czytelnicy, nie idźcie tą drogą, nie znacie się, to się nie wypowiadajcie, a jak chcecie, to poczytajcie o tym w internecie, zróbcie research... Zresztą pisałam już o tym rok temu, no, ale, pozwólcie, że się jednak powtórzę, bo opinii o tym, że badanie Biblioteki Narodowej jest niewiarygodne, pojawiło się całe mnóstwo. To jest statystycznie, jak najbardziej wiarygodne badanie! Już 1000 osób byłoby liczbą dobrą! Nie wnikam, jakie pytania dostali respondenci, nie jest to dla mnie w tej chwili istotne, istotna dla mnie jest liczba, a liczba jest okrągła i piękna statystycznie. 

PRÓBA LOSOWA I INNE STATYSTYCZNE CZARY-MARY

"Rodzaj wyboru elementów z populacji, które mają zostać poddane szczegółowym badaniom. Charakteryzuje się losowością w doborze – osoba realizująca badanie nie ma wpływu na to, jakie elementu znajdą się w próbie. Decydują o tym prawdopodobieństwa inkluzji, zdefiniowane dla każdego elementu populacji."

Próba wykorzystana w badaniu Biblioteki Narodowej to PRÓBA LOSOWA i to ona umożliwia nam przeniesienie danych na całą populację, jeśli badacze pojechali, by do małej miejscowości liczącej 3000 osób, to i owszem, można by badania się czepiać, można by na nim wieszać psy, ale tak... No, niestety, ten argument jest zwyczajnie słabiuteńki, wystarczy wpisać w google dobór populacji/dobór próby/badania na populacji Polaków. Wyskoczą nam linki do ukochanej cioci Wikipedii, choćby taka Populacja statystyczna, w której czytamy:

"Przykład: Badaną cechą statystyczną jest wzrost Polaków. Populacją jest, jak już mówiliśmy, cała ludność Polski. Badanie statystyczne całej populacji jest nieuzasadnione z ekonomicznego punktu widzenia, dlatego wybieramy losowo próbę 1000 Polaków i notujemy wartości przyjmowane przez cechę: wzrost. Na podstawie wyników próby możemy obliczyć parametry rozkładu empirycznego cechy: średnią, odchylenie standardowe z próby itd. Dzięki tym wynikom oraz zasadom wnioskowania statystycznego możemy wnioskować o tym, jak wygląda rozkład cechy w całej populacji."

Możemy jeszcze skorzystać z pomocy tekstu dla studentów geologii Uniwersytetu Warszawskiego, który szeroko tłumaczy pojęcie próby losowej:

"Próba losowa – wybrane losowo elementy populacji. Np. my na zajęciach. Nie wszystkie populacje muszą istnieć w rzeczywistości, niektóre z nich mają charakter wyłącznie hipotetyczny. Elementy populacji statystycznej nazywamy jednostkami statystycznymi, zaś badana cecha to cecha statystyczna. Ze względu na liczebność zbioru, populacje można podzielić na: populacje skończone - np. populacja studentów Geologii populacje nieskończone - np. czas Ponieważ często badanie statystyczne całej populacji jest nieuzasadnione lub niemożliwe (przyczyny: patrz badanie statystyczne), dlatego zwykle bada się jedynie wybrane losowo elementy populacji, czyli próbę losową, a następnie wnioskuje na podstawie obserwacji cechy w próbie o możliwych wartościach cechy w populacji. Dlatego właśnie niektóre pojęcia statystyczne mogą odnosić się zarówno do populacji, jak i do próby (są to tzw. wielkości empiryczne)."

Cytat prosto z raportu: 

"Badanie zrealizowano na ogólnopolskiej reprezentatywnej próbie 3149 respondentów w wieku co najmniej 15 lat dobranej metodą random route. Wywiady przeprowadzono metodą CAPI (Computer Assisted Personal Interview – wspomaganego komputerowo wywiadu kwestionariuszowego) w domach respondentów. Kwestionariusz wywiadu składał się przede wszystkim z pytań, które wystąpiły w poprzednich edycjach badania, przy czym zachowana została ich kolejność, tak aby wyniki były porównywalne z rezultatami uzyskanymi w ubiegłych latach."

Metoda random route - czyli losowanie.

Przy doborze próby stosowano technikę „random route”, która polegała na wylosowaniu punktów startowych (adresowych) i przeprowadzaniu ankiet z osobami, które zostały zastane w domu i spełniły określone wymagania odnośnie charakterystyk (np. płci, wieku, miejsca (rejonu) zamieszkania). Ta metoda została zastosowana m. in. w badaniach przeprowadzanych w Gdyni. Wadą tej techniki jest jednak fakt, że w domach ankieter ma większą szansę zastania osób, które z dużym prawdopodobieństwem mniej podróżują, a więcej przebywają w domu, co może mieć negatywny wpływ na uzyskane wyniki. 

W tekście Szarej Kawiarenki  z zeszłego roku, ale dzisiaj udostępnionego, przeczytałam:
"38 mln, co daje nie daje nawet procenta przebadanej populacji. 3000 osób to po prostu wioska. Jedna, dość duża, albo kilka mniejszych. To mogli być też odwiedzający centrum handlowe, a z doświadczenia wiem, że tu ankiety wypełniają zwykle osoby w wieku 50+. "

Spójrzcie teraz wyżej, do cytatu z raportu, czytamy tam: wspomaganego komputerowo wywiadu kwestionariuszowego) w domach respondentów, więc nie byli to ludzie z ulicy, z centrum handlowego... Dalej mamy, że zazwyczaj na ankiety zgadzają się ludzie 50+, nie wiem, nie wnikam, badań nie robiłam, ale wiecie, co? Ten argument nijak nie pasuje do naszego raportu BN, wiecie, dlaczego? Bo mamy tam istotne wyniki w grupach wiekowych... Choćby mamy takie oto słupeczki po prawej stronie... Uwaga: Wasze mniemanie, Wasze uczucia, Wasze doświadczenia czasem nijak mają się do rzeczywistości, czasem w ogóle nie można ich do niej przyłożyć, czy to złe? Nie, oczywiście, że nie, ale to znaczy, że mając takie czy inne doświadczenie, nie możecie tego doświadczenia przenieść na ogół, bo nie jest ono reprezentatywne i wiarygodne.  

W tekście Aleksandry czytamy dalej: "Ale na przykład badania Virtualo o rynkach e-book (trochę stare, ale wciąż dobre) mają już inne wyniki. Tu liczby osób kupujących i posiadających książki lub deklarujących czytanie są olbrzymie i mam wrażenie, że rosną, a nie spadają." To nie jest porównanie trafne, bo badanie było prowadzone wśród osób, które w ciągu ostatnich 12 miesięcy przeczytały co najmniej 3 książki w dowolnej formie (drukowanej, ebook, audiobook). Innymi słowy te badanie było wśród czytelników i nijak ma się do badania Biblioteki Narodowej, a więc i ci ludzie czytają książki, i je kupują, i w ogóle z książkami mają cokolwiek do czynienia, a więc... Nie jest to próba porównywalna do próby, na której bazuje raport BN.


Kalkulator wielkości próby - proszę. Badacze wzięli trzy razy większą ilość potrzebnych osób. To, że utarł się slogan, że statystyki kłamią, bo jak weźmiemy mojego psa i mnie, to średnio będziemy mieli po 3 nogi, nie znaczy, że tak własnie jest. Statystyki nie kłamią, jeśli badania, na których bazują są zrobione dobrze, zgodnie z duchem statystyki, a obliczenia zostają wykonane zgodnie ze standardami. Nie jest trudno, mając reprezentatywną grupę osób nacisnąć kilka przycisków w programach do statystki, choćby w SPSSie i policzyć średnią... To nie są liczby brane z kosmosu, nie liczy się ich na piechotę na kartkach, nie liczy się (chociaż czasem się zdarza) w Excelu, wiecie, że są programy specjalnie dla statystyków? Choćby wspomniany przeze mnie SPSS.

Nawet jeśli próba liczyłaby 30 000 osób, to wyniki różniłyby się nieznacznie.

"Standardowa próba omnibusa dla całej populacji Polaków to próba 1,000 osobowa." [źródło]

Komentarze z jednej książkowych grup:
"3000 z hakiem respondentów to mało reprezentatywna grupa. Istotne jest też nie tylko to, jak dobrano badanych, ale też gdzie i kiedy ich "złapano". Jeśli zimą lub obecną mroźną wiosną, to prawdziwi czytacze siedzą sobie w swoich książkoświatkach i nie mają bladego pojęcia o badaniach, podobnie jak badania są kompletnie "nieświadome" istnienia tych readmasterów. I wychodzimy jako naród na ignorantów, analfabetów etc."

O tym, gdzie tych ludzi łapano jest na jednym z pierwszych stron raportu, łapano ich w domach...

"Kogo oni pytali?"i "Niewiele ponad 3 tys. ankietowanych, nie ma podane gdzie: miasto, wieś, dlaczego akurat bibliteka w Legionowie."

Uwaga, pokazuję i objaśniam, klikamy w raport, suwakiem do strony 87 i tam od tej strony, aż po sam dół mamy odpowiedzi, kim są nasi badani, N= druga rubryczka, po pytaniu to liczba respondentów w danej grupie.


Wiek, płeć, stan cywilny, wykształcenie, dochody, miejsce zamieszkania... Wszystko jest.

Dla tych którzy chcą poszerzyć swoją statystyczną wiedzę dotyczącą doboru próby, polecam przeczytać ten artykuł. 

MOJA (SKRÓCONA) OPINIA O STANIE CZYTELNICTWA

Niech ludzie czytają lub nie czytają, co im się podoba, czy to słabe, czy dobre książki, nie róbmy z książek świętych Grali i zmieniaczy świata. Może to i smutne, że po lekturach szkolnych ludzie nie sięgają już po żadne inne książki - ja po niektórych z nich też pewnie zrezygnowałabym z czytelnictwa w ogóle, gdybym nie wiedziała, że książki mogą też bawić, nie tylko nudzić. Jeśli nie ma wartościowych powieści w domu, ba! jeśli w ogóle nie ma książek w domu i dodatkowo w środowiskach czytelniczych kreuje się książki jako "poszerzanie horyzontów", "nauka", "intelektualne", a nie jako dobrą rozrywkę... to potem ludzie od czytania odchodzą po szkołach średnich - to jest dla mnie smutne i smutne jest dla mnie też bycie czytelnikiem, który "jestem lepszy od nieczytających, bo czytam książki", cóż... nie widzę korelacji. Myślę, że gdy telewizja/internet zaczną pokazywać książki jako formę zabawy, formę odstresowania, może wówczas wynik czytelnictwa będzie lepszy. Ludzie muszą zmienić podejście do książek z "o, wielkie booki, dają wiedzę i nudzą" na "o, wielkie booki, zrelaksują mnie". Więcej ode mnie na ten temat, tutaj. 

Dziękuję za uwagę!
Niech Book będzie z Wami,
Matylda

Źródła: 
https://pl.wikipedia.org/wiki/Populacja_statystyczna
http://coffee-kafes.blogspot.com/2016/03/badania-czytelnictwa.html
http://www.statystyka.az.pl/ewaluacje/proba-losowa-a-proba-celowa.php
http://www.geo.uw.edu.pl/tl_files/KOSiZN/podranie/statystyka%20opisowa.pdf
http://www.marketside.pl/?know-how/Czy-proba-1000-jest-lepsza-niz-100?.html
http://stat.gov.pl/files/gfx/portalinformacyjny/pl/defaultstronaopisowa/5851/1/1/raport_zasady_metodologiczne-mobilnosc.pdf



Gotuje się we mnie, a jednocześnie czuję w sobie ogromną niemoc, dlatego zdecydowałam się znowu trochę powęszyć, ale przede wszystkim podzielić się z Wami moimi smutkami... Ustawa, która tak bardzo ciążyła już dziesięć lat temu i w 2015 roku nad nami, czytelnikami, została zaklepana przez Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Ustawa o jednolitej cenie książki, o powrocie do komuny, o braku wolnego rynku na scenie książkowej, o tym, że nie będzie większości raczej stać na zakup nowych książek... Jest jeszcze nadzieja, a właściwie jej cień: projekt wejdzie do sejmu jako projekt rządowy i będzie normalnie czytany i głosowany, potem senat a na końcu drogi prezydent. Może gdzieś zostanie przerwana ta karuzela smutnego śmiechu.

Oczywiści tytuł posta jest trochę na wyrost, pewnie po prostu przestanę kupować nowości... A ulga dla mojego portfela w postaci rabatów w księgarniach internetowych dobiegnie końca, bo, cóż, przez rok jednolita cena książki zatrzyma wszelkie dotychczasowe promocje, które teraz cieszyły nas, czytelników.  


Proponowane rozwiązanie nie wiąże się z jakimikolwiek obciążeniami dla budżetu państwa. Nie ma podmiotów pokrzywdzonych tą ustawą. Są przede wszystkim beneficjenci – autorzy, wydawcy, księgarze, dystrybutorzy i nade wszystko czytelnicy, ponieważ dostaną większy wybór książek i więcej miejsc, gdzie będą one dostępne. [...]

Cóż... sprawdźmy, jak może być naprawdę.

O co w tym wszystkim chodzi? 
Założenia ustawy [klik]:

— przez rok od premiery danego tytułu obowiązywać będzie cena okładkowa, jej obniżenie będzie możliwe o 5% ([...]do sprzedaży książki nabywcy końcowemu po cenie nie niższej niż 95% i nie wyższej niż 100% jednolitej ceny książki)

— cenę okładkową ustalać ma wydawca

— rabat w wysokości 20% mogą otrzymać: instytucje kultury, uczelnie, instytuty badawcze, placówki oświatowe, instytut PAN

— na targach książki będzie można nabyć książki po 15% rabacie, taki sam rabat mogą otrzymać stowarzyszenia rodziców zakupujące podręczniki

— [...]książka wybrakowana, wadliwa lub uszkodzona może być sprzedawana po cenie innej niż jednolita cena książki pod warunkiem poinformowania nabywcy końcowego o wadach danego egzemplarza

— po upływie 6 miesięcy okresu [...] wydawca i importer są uprawnieni do wycofania z rynku całego nakładu książki i ustalenia nowej jednolitej ceny książki obowiązującej do końca tego okresu

— książka nie może być dodatkiem/gratisem do np. czasopism

— sprzedawcy końcowym - należy przez to rozumieć podmiot wykonujący działalność gospodarczą w zakresie obrotu książkami, który sprzedaje książkę nabywcy końcowemu innymi słowy chodzi o spożywczaki, księgarnie, sklepy internetowe itp...

— jeśli będziemy zamawiać książki z zagranicy, ustawa nie będzie ich obowiązywać

Zdaniem PIK „książka to nie kiełbasa i nie powinna być sprzedawana w promocji”.

PIK: Mówimy cały czas o książce, której należy się trochę inne traktowanie niż pozostałych codziennych dóbr, z uwagi na jej szczególny wkład w rozwój intelektualny społeczeństwa. Książka jest dobrem kultury, stanowi wyjątkową wartość dla kulturalnej i edukacyjnej kondycji naszego społeczeństwa, może – i powinna - być wykorzystywana zarówno w indywidualnym, jak i zbiorowym kształceniu.

Książka to nie jest mityczny przedmiot, który trzeba pieścić na każdym kroku, bo jest taki piękny, taki wspaniały, taki wartościowy. Nie żyjemy w średniowieczu, gdzie dostęp do książek był znikomy, a o każdy manuskrypt trzeba było dbać. Mam XXI wiek, w którym często papier odchodzi do lamusa... Książka to nie kiełbasa, no, jasne, że nie, ale wiecie, kiełbasa też nie jest jedna. Są kiełbasy za 15 złotych za kilogram oraz za 50 złotych i więcej. Tak samo z książkami — są lepsze i gorsze, są pokroju kiełbasy, i są pokroju kawioru, ale to nie jest istotne, które są lepsze, a które gorsze, które mają zerową wartość moralną, a które zmieniają świat. Książka to przedmiot i produkt — jak każdy inny, a argument o kiełbasie, jest tylko wyrazem niezadowolenia, że ludzie wolą kupić taniej w spożywczakach (vide Biedronka) niż przepłacać w empikach. Jak pisze Marcin A. Dobkowski, którego tekst serdecznie polecam: 

W całej ustawie jedynym realnym beneficjentem wydają się być sieci księgarskie. Trudno uwierzyć patrząc na restryktywne zapisy i wysoce prawdopodobny spadek sprzedaży, aby dodatkowe 15-20% marży ze sprzedaży jednostkowej to kompensowało.

Nie chodzi o kulturę i jej szerzenie, wszyscy oprócz sieci księgarskich poniosą straty, ustawa ma niby bronić małe księgarnie, ale tak naprawdę ich również nie oszczędza, bo, jak czytamy w artykule Dobkowskiego: Pomysłodawca chcąc zapewne dać księgarzom stacjonarnym kolejne narzędzie do zarabiania zobowiązał ich do sprowadzenia na zamówienie czytelnika dowolnej książki w cenie okładkowej powiększonej o koszt dostawy (art. 12.1). Pomijając wątpliwą atrakcyjność tego rozwiązania dla czytelnika, ma przecież to samo szybciej i taniej w księgarni internetowej, nie zawsze będzie to dla księgarza stacjonarnego korzystne. Wydawca zgodnie z art. 9.3 nie ma obowiązku sprzedać mu książki z rabatem, czy nawet w cenie okładkowej – może zażądać więcej.

Zauważcie, że jeśli wszędzie będzie tak samo, to raczej ludzie nie będą szukać książek w małych, przytulnych księgarniach, bo i po co do nich iść, skoro taki empik/matras/inna_sieć są dostępne w dogodnych miejscach? Bliżej do innych sklepów — centrach handlowych, centrach miast, pasażach... Wątpię, by specjalnie ktoś szedł do małej księgarni na rogu — cena za nową książkę będzie tam taka sama, jak gdziekolwiek indziej... Dodatkowo: Bezpośrednio po wejściu ustawy w życie [we Francji - przypis mój] spadła co prawda sprzedaż bezpośrednia książek, a także wzrosła ich sprzedaż w sklepach wielkopowierzchniowych. Z drugiej strony, sprzedaż w księgarniach tradycyjnych spadła nieznacznie (z 50 do 47% udziału w rynku). Jednak gdy spojrzymy na to z perspektywy długofalowej, okaże się że księgarnie tradycyjne w 2007 roku miały już tylko 25% udziału na rynku, ustępując sklepom wielkopowierzchniowym [źródło]. Innymi słowy moja teoria o tym, że zyskają na tym sieci księgarskie położone w świetnym lokalizacjach, jest jak najbardziej możliwa... 

A wydawcy? 

Według PIK: 
Wydawca ma obecnie do wyboru: albo ulec presji wojny cenowej i udzielić dodatkowego rabatu, podnosząc odpowiednio cenę detaliczną książki, zaprzestać współpracy z daną siecią, albo też przestać wydawać bardziej jakościowe i ambitne, a tym samym kosztowniejsze książki

Jest tylko jeden mankament, koszt produkcji książki nie ulegnie zmianie! A więc ceny książek pewnie też nie. Jeśli ceny książek miałyby spaść, to przecież zyski do wydawnictw zostałyby zniwelowane, a na to raczej nikt nie pójdzie, zwłaszcza, że do wydawnictw trafiają zyski z 50% ceny okładkowej i są one, jak pisze Dombkowski: 

[...]Wypłata następuje po 9-12 miesiącach od jej dostarczenia pośrednikom. Oczywiście otrzymuje je tylko za sprzedane egzemplarze, a nie za wszystkie dostarczone. Wydawca w związku z tym nie obniży ceny okładkowej, tak aby ceny dla czytelników nie wzrosły[...]

Na zachodzie już tak jest i jest wszystko w porządku! 

źródło
Jednolita cena książki ma hamować proces zamykania księgarń, a także uzdrowić sytuację na polskim rynku książki, na którym najmniej zarabia autor, a najwięcej – dystrybutorzy. Czytelnicy wyrażają obawy przed wysokimi cenami książek, jednak takie rozwiązanie, jakie proponuje Polska Izba Książki, obowiązuje skutecznie w wielu krajach zachodniej Europy. [źródło]

Jak pisze z kolei główny zainteresowany Polska Izba Książki: Ustawa znana jako Prawo Langa, została wprowadzona we Francji z powodzeniem w roku 1981. W Niemczech regulacja ma ponad 150 letnią tradycję, a jako ustawa funkcjonuje od 2002 r. Wszyscy przedstawiciele rynku w tych krajach - począwszy od autorów, niezależnych księgarni i małych wydawnictw, a skończywszy na dużych podmiotach na rynku - są za utrzymaniem regulacji jednolitej ceny książki. [źródło]

Jak podkreślają pomysłodawcy projektu podobne rozwiązania od wielu lat z powodzeniem funkcjonują w krajach Europy Zachodniej: Francji, Niemczech czy Hiszpanii. [źródło]. 

We Francji minimalna stawka na godzinę wynosi w euro 9,61, w Niemczech jest to 8,50 w Hiszpanii 3,93, a w Polsce 2,42... Oczywiście ceny we Francji są wyższe od tych w Polsce, ale... widzicie przebitkę zarobków, prawda? Niemcy i Francja, którzy są głównymi inspiracjami dla PIK, a w których to ludzie po godzinie pracy mogą pozwolić sobie na nową książkę. U nas są to już cztery godziny... Weźmy takiego Z mgły zrodzonego Sandersona we Francji kosztuje 10,10 euro, u nas to 49 złotych, więc ceny całkiem się pokrywają.

Ostatnie badania we Włoszech wskazują na spadek cen w związku z obowiązującą regulacją. Obniżki cen książek udało się uzyskać także w innych krajach, jak Francja czy Niemcy. Także w Polsce należy oczekiwać spadku cen.

Obniżono ceny... obniżono je też na początku w Izraelu. Zanim wprowadzono ustawę cena wynosiła średnio 35 szekli (uwzględniając promocje np. Druga w gratisie, pakiety itp.), cena okładkowa wahała się od 84 do 98 szekli.  Po wprowadzeniu ustawy ceny te zmieniły się na 59 i 62 szekle, ale wiecie, co? Ceny nie zadowoliły rynku. Sprzedaż nowych książek w Izraelu spadła o 35%, a całkowita sprzedaż o 15%! Dodatkowo ludzie chętniej sięgali po starsze wydania, ponieważ one objęte były rabatami. A wspomniani już wydawcy? Jaka była ich reakcja? Ceny wzrosły, bo była coraz niższa sprzedaż za nowość trzeba było płacić 76 szekli...

Kto więc stracił? Przede wszystkim konsument i młody, ambitny twórca, którego znacznie mniej wydawców chce opublikować, ze względu na wysokie ryzyko związane z tym, że klient musi zapłacić tyle samo za debiutanta, co za uznanego pisarza. [źródło]

INTERNET ŹRÓDŁO ZŁA!

PIK: Bez wprowadzenia ustawy grozi nam wcale nieodległa wizja, w której nie będą istnieć już księgarnie niezależne, duże sieci doprowadzą się wojnami cenowymi do wzajemnego wyniszczenia, a sprzedaż odbywa się wyłącznie przez Internet. 

Wiecie, co? I, co z tego? Naprawdę to źle, że skoro taniej ludziom wychodzi kupienie czegoś w internecie, to trzeba to piętnować? Żyjemy w świecie technologii...  We Francji ustawa o jednolitej cenie książki, na którą radośnie powołuje się PIK, została wprowadzona w 1981 roku, czyli w erze przedinternetowej... To zupełnie inne realia, zupełnie inny rynek, teraz kiedy księgarnie internetowe wiodą prym, PIK chce to ukrócić.

Książki po promocji są niepełnowartościowe!

Brak ustawy skutkuje wojnami cenowymi na rynku książki, które mają fatalne skutki dla wszystkich. Walka ceną może sugerować konsumentom, że książki są albo niepełnowartościowe, albo ich ceny sztucznie zawyżone. Natychmiastowe przeceny nowości wydawniczych (o 20%-30% ceny wyjściowej) to obniżanie należnego honorarium autora i wpływów wydawcy czy księgarza. [źródło]

Szczerze mówiąc ten argument najbardziej trafił w moje cyniczne serduszko, jeszcze nigdy nie trafiłam na osobę, która patrząc na książkę w promocji, czuje, że, kurczaczki, ten produkt jest niepełny! Jest nieambitny! Jest zły! Promocja to może obejmować tylko i wyłącznie kiełbasę... Wybaczcie, ale po prostu nie. Brakuje mi słów, by się do tego odnieść. 

Zakończenie

PIK: Dalsze wojny cenowe, wejście globalnych graczy np. Amazona to nieuchronny upadek księgarń, których rola kulturowa jest nie do przecenienia, to utrata miejsc pracy i realna groźba postępującej zapaści cywilizacyjnej. Już w tej chwili czytelnictwo w Polsce należy do najniższych w Europie i jest wielokrotnie niższe od średniej europejskiej. Polska to także jeden z najmniejszych rynków pod względem wartości sprzedaży, z zaledwie 2,7 mld zł obrotów, zbliżony wielkością do Czech z 10 mln populacją. Mamy czego się wstydzić.

Zapaść cywilizacji! Wstyd da nas wszystkich, że PIK boi się wejścia Amazona na nasz rynek i tego, że wzrośnie jeszcze bardziej konkurencyjność. To, że jest niski poziom czytelnictwa, nie znaczy, że trzeba od razu podejmować tak restrykcyjne kroki, jakie proponuje PIK. Należy pokazywać, że książki dostarczają świetną rozrywkę, a nie są tylko pożywką dla intelektualistów, jak to mam wrażenie, ciągle chce pokazywać PIK w swoich dziesięciu przykazaniach dla uchwały o jednolitej cenie książki. Wstydzić się mogą ci, którzy chcą zabierać prawo wyboru czytelnikom, prawo wyboru, gdzie zapłacić za książkę, by nie dostać po kieszeni. Książka bowiem nie jest produktem luksusowym, jest na równi z kiełbasą czy pasztetem i nie może kosztować więcej niż pół litra.

Nie wiem, co mogłabym więcej dodać, co odjąć, bo szczerze mówiąc, czuję, że ten tekst wyszedł odrobinę zbyt chaotycznie, ale zwyczajnie chciałam pokazać, jak negatywnie oceniam ten pomysł. Odsyłam Was jeszcze raz do tekstu Dombkowskiego, bo to w nim możecie przeczytać o jeszcze innych mankamentach, o których nie pisałam w tekście, a które PIK razem z Glińskim chcą nam zaserwować. 

To, że ustawa, którą promuje i zaproponował PIK, z powodzeniem sprawdza się w innych krajach, nie znaczy, że u nas osiągnie sukces. Myślę, że będzie tak jak w Izreaelu, ale mogę się mylić... Chce się mylić, ale jak patrzę na nowo zakupioną i niedawno wydaną — Świadomość Dennetta, której cena okładkowa to 80 złotych, a ja kupiłam ją za 50 złotych. To nóż mi się w kieszeni otwiera. Ta ustawa nie tylko uderza w zwykłe książki, te z biedronkowych półek, ale również w pozycje naukowe, które często kosztują grube pieniądze i studentów takich jak ja, zwyczajnie na nie nie stać nawet jak są w promocji... Obejmować będzie podręczniki, komiksy... Uderzy w cały rynek czytelniczy. Jestem naprawdę ciekawa, który scenariusz wejdzie w życie — ten straszny, czy może optymistyczny, ale śledząc czytelnictwo w Polsce, które i tak jest znikome, śmiem wątpić, by horror nas ominął. Pojawia się również kwestia ebooków, są usługą, więc jak będą traktowane? Czy ich cena będzie równa cenie książek w księgarniach? Czy jednolita cena na ebooki? A co z wówczas z abonamentami czytelniczymi, choćby na Legimi? Im bardziej myślę i czytam o tej ustawie, tym więcej baboli widzę.   

Niech Booki mają nas w opiece, 
Matylda

Źródła:
https://geniuscreations.pl/aktualnosci/dobic-rynek-wydawniczy-czyli-jednolita-cena-ksiazki/
http://telewizjarepublika.pl/jednolita-cena-ksiazki-zahamuje-zamykanie-ksiegarn-w-polsce,45724.html
http://www.ekomornik.pl/article/Projekt-ustawy-o-jednolitej-cenie-ksiazki
http://analizy.koliber.org/files/Ustawa-o-ksi%C4%85%C5%BCce-_-potencjalne-skutki-wprowadzenia-w-Polsce-i-kwestia-regulacji-rynku-ksi%C4%85%C5%BCki-w-Izraelu-i-Francji.pdf
http://booklips.pl/newsy/izrael-rok-po-wprowadzeniu-stalej-ceny-na-ksiazki-sprzedaz-drastycznie-spadla-ceny-wzrosly/
https://www.pik.org.pl/upload/files/Argumenty%20za%20ustaw%C4%85%20o%20jednolitej%20cenie%20ksi%C4%85%C5%BCki.2017-02-20.pdf




Polacy nie czytają książek, a jeśli już to robią to mieszczą w 37% społeczeństwa. Ludzie na czytelniczych forach podnieśli larum, że jak można nie czytać? Jak to w ogóle jest możliwe? A może została źle skompletowali grupę reprezentacyjną, może była za mała? 

Odpowiem od razu na ostatnie pytanie, niemożliwe, by źle to zrobili, a dlaczego tak uważam? Bo mieli więcej niż jedną drugą osób, które potrzebowaliby. To, że laikom wydaje się, że 3000 osób to mała ilość, zdradzę, że zazwyczaj w badaniach medycznych, czy nawet socjologicznych już grupę 30 osób uważa się za dużą. Jeśli chodzi o badania populacyjne to jest z tym trochę inaczej, ale uwierzcie mi 3000 osób to naprawdę wystarczająca liczba respondentów. Zazwyczaj w badaniach sondażowych publikowanych niemal codziennie w najróżniejszych stacjach telewizyjnych bierze udział 1800 osób.


Badanie

Badania czytelnictwa Biblioteka Narodowa prowadzi od 1992 roku co dwa lata, a od 2014 – co rok. W tegorocznej edycji badania wzięło udział 3049 respondentów w wieku co najmniej 15 lat, co ciekawe w badaniu znaleziono istotne korelacje pomiędzy wykształceniem a odsetkiem czytelnictwa, im ono jest wyższe, tym więcej dana osoba czyta. Wpływ na czytanie ma również środowisko, w którym się obracamy, jeśli ktoś jest czytelnikiem to z dużą dozą prawdopodobieństwa, któreś z jego rodziców również czytało książki, a wśród znajomych też można znaleźć osoby czytające.


Dlaczego piszę o czym, o czym już ktoś inny wielokrotnie pisał? Może dlatego, że chociaż nie popieram nieczytelnictwa to sama czasem łapię się na tym, że jedyną lekturą dla mnie w danym czasie są jakieś książki na uczelnie, na domiar złego często są one tekstami angielskimi, w których występują specjalistyczne, nieraz zupełnie mi obce terminy… Niby naukowe pozycje też można wliczyć do zestawienia, ale z drugiej strony, jakoś nie czuję, że podręczniki czy artykuły mogłabym wpisać do czytelniczej listy. Wśród moich znajomych są liczni ludzie czytający i nieczytający, każdy ma jakiś powód, niektórzy jedynie wymówki, czy znajdziecie w ich postawach głupotę? Jak niektórzy okrzyknęli postawę osób nieczytających. 

Maria 

Czyta jedynie artykuły w internecie, dotyczące interesujących ją nowinek technicznych, z technologią jest na tyle za pan brat, że często słucha technologicznych podcastów — angielskie, polskie, wszystkie możliwe — i śledzi świeżynki pojawiające się TEDzie by przypadkiem nie przegapić czegoś interesującego. Maria książki lubi, ale jakoś ostatnio ją do nich nie ciągnie, poświęciła się innej pasji, koduje strony, bawi się w małego programistę. Na domiar złego pracuje, ma życie osobiste, słucha w komunikacji miejskiej muzyki, w jej dobowym grafiku nie ma miejsca na czytanie książek. Ostatnią książkę przeczytała w wakacje, gdy poleciła jej ją znajoma, ale jakoś i tak się za mocno nie wciągnęła. 

Wanda

Studentka prawa, mieszkanka akademika, uwielbiająca dobrą zabawę i dobre książki. Już w liceum jej czytelnicze zapędy musiały zostać trochę przystopowane, bo matura, bo imprezy, bo ważniejsze sprawy. Na studiach Wanda czyta kodeksy i skrypty, wieczorami (gdy następnego dnia nie ma żadnych zaliczeń) śmiga po barach i klubach. W roku akademickim Wanda nie ma czasu na czytanie, co najwyżej łypnie na jakiś ze swoich ulubionych seriali… Za to w wakacje przeistacza się w prawdziwego książkoholika, nadrabia zaległości, czyta klasyków ze swojego ulubionego gatunku, odświeża ulubione pozycje. 

Mikołaj 

Gdy miał trzy lata nauczył się czytać, nie znam drugiej takiej osoby, która czytałaby na tyle szybko. W jego pokoju roi się od książek, ma całą półkę poświęconą filozofom: a tu Platon, a tu Nietzsche, a tutaj nawet Marks. Co dusza zapragnie. Mikołaj czyta książki w tramwajach, a i to ostatnio nie, woli odstresować się przy słuchaniu muzyki. W domu natomiast albo liczy całki podwójne, albo rozwiązuje dziko wyglądające zadania matematyczne, które dla laików wyglądają jak mowa elfów. Mikołaj lubi czytać książki, lubi fantastykę, ale nie pogardzi jakaś historyczną pozycją, ale lubi też grać w gry komputerowe, z kumplami wyjść na piwo i zdać sesje. „Jak będę miał czas, to poczytam” mówi. 

Czy takie osoby jak Mikołaj, Wanda i Maryśka, naprawdę „nie mają mózgu”, albo „straciły jego lepszą część”? Może i nie czytają zbyt wielu pozycji rocznie, śmiem wątpić. Sądzę, że na przykład taką Maryśkę lepiej rozwinie czytanie artykułów niż dziesiątek nowości, które podpadają pod grafomanie. Czy Mikołaj stracił rozum? Przeczytał więcej książek w latach szkolnych niż większość jego kolegów i koleżanek, a 52 książki rocznie były dla niego niewielkim wyzwaniem. Jego mózg z pewnością poszedł na wypas. A co z Wandą? Czyta jedynie w wakacje? Czy przez większą część roku się nie rozwija? Stanęła w rozwoju? W to również jakoś ciężko mi uwierzyć, jest najbardziej zaznajomioną z wiadomościami ze świata osobą, jaką znam. 

Marta

Studiuje, książek nie czytała niemal nigdy, tylko i wyłącznie lektury, ale tak od deski do deski, nigdy nie zafascynowało ją czytanie, jednak ostatnio coś w niej pękło i stwierdziła, że może jednak da szanse książkom. Może spróbuje czytać coś dla przyjemności… Czemu nie spróbować?

Marta niedawno się do mnie zgłosiła z prośbą o polecenie kilku pozycji, nawet nie wiecie, jakie było moje zdziwienie, że w końcu się przemogła, pierwsze książki od czasów lektur licealnych dobrałyśmy na podstawie seriali, które Marta ogląda. Zobaczymy czy jej przygoda się powiedzie. 

Anka 

Jest w gimnazjum, czytać nie lubi, woli siedzieć na smartphonie lub oglądać śmieszne koty w internecie. Od czasu do czasu z nudów coś tam sobie przeczyta, ale nie przywiązuje wagi do słowa pisanego. Chociaż oboje jej rodzice czytają książki i próbowali ją do tego zachęcić, polegli w tym zadaniu, ona nie czuje, by czytanie było chociaż trochę dla niej.

Z Anką jest problem, bo nawet jak ma karę na telefon i komputer, i wszelkie technologie, to i tak znajdzie sobie jakieś mało wymagające zajęcie, a to podroczy się z kotem, a to posprząta, a to pogapi się na rybki. Jednak i ona ostatnio odkryła, że książki nie gryzą, a mogą też sprawiać przyjemność, bo w końcu poczuła, że wszelkie wymówki i ucieczki przed czytaniem jednak kiedyś muszą się skończyć. 

Moja Mama 

Odkąd jej wzrok już zupełnie się zepsuł, nie czyta książek. Ma tego typu wadę wzroku, która postępuje na tyle szybko, że okulary już po kilku miesiącach przestają pasować. Kiedyś mi czytała, razem ze mną poznawała losy Harry’ego Pottera, to ona wraz z tatą zaszczepili we mnie miłość do Tolkiena. Teraz jednak Mama czyta bardzo rzadko, a zazwyczaj z lupą, przez dysleksję, którą się odpowiednio nie zajęło, ma wiele czytelniczych problemów. Czytając, zwyczajnie się męczy. Oczy ją bolą. Ledwo widzi litery. Audiobooki nie są dla niej, nie potrafi się do nich ani trochę przekonać. 

Tablet okazał się dla Mamy ratunkiem, tam może dowolnie powiększać tekst, jednak jest jeden dość istotny problem, Mama panicznie boi się, że jednym małym klikiem mogłaby zepsuć cały mechanizm. Zobaczymy, jak pójdzie jej powrót do czytelniczej krainy. 

Czytanie książek nie daje nikomu możliwości patrzenia na innych ludzi z góry. Powiecie mi, że ktoś może sobie organizować czas, że Wy tak robicie, ale pamiętajcie, nie mierzcie ludzi swoją miarą. Nieczytanie jest złe, ale nie każdy lubi książki, i, o zgrozo, nie tylko one dostarczają pożywki dla naszych umysłów. Osobiście nieraz wolę obejrzeć jakiś materiał na internecie, poczytać jakiś blog, powrócić do przeglądania dobrych fanficition. Czytanie jest cudowne, a fakt, że czyta jedynie 37% społeczeństwa jest smutny, osoby, które nie czytają są w tym zatwardziałe, nie lubią tego i już. Nie wyciągnęły czytelniczego nawyku z rodzinnego domu. Potrafię wymienić różne wymówki osób nieczytających, brak czasu, brak pieniędzy na książki, wielkie odległości do biblioteki i słabe ich uposażenie, ale najważniejszą jest brak chęci. Zaczęłam kochać książki w podstawówce, od tego czasu je nałogowo pochłaniam, ale czy każdy tak ma? Wątpię. Wiecie jednak, co? To jest życie innych, a obrażanie kogoś i wyzywanie od idiotów, nie czyni nikogo mądrzejszym.

źródła: tu, screeny pochodzą z komentarzy na portalu gazeta.pl